Tuesday, November 5, 2013

தேடல்:2



‘தா’ என்று யாரிடத்தும் தாழாத மனமும்
‘சீ’என்று ஒருவரையும் சினவாத  குணமும்;
‘போ’ என்று சொன்னால் உயிர் போகின்ற நிலையும்
‘தா’வென்றே பணிந்தேன்நான்;தந்தருளென் குரு நாதனே!

தேடுகின்ற பொருட்களிலே தெளிந்த ஞானம் கொண்டும்;
தெளிந்த ஞானம் இன்னதென்று தேடுகின்ற போதும்;
வாடுகின்ற மனதில் ஒரு வாட்டம் நேரும் என்றால்;
வருத்தம் போக்க உலகிலென்ன மார்க்கம் உண்டு;சொல்க!

விதி வழியே வாழ்க்கை என்று நம்புகின்றபோது;
வேறு வேறு திட்டங்களைத் தீட்டி விதியை இங்கு
மதிவழியே காணுகின்ற மனதைக் கண்டு கொண்டு
மயங்கின்றேன்;தயங்குகின்றேன் குழப்பம் அகலவில்லை!

ஊருக்கெல்லாம் சொல்லுகின்ற அறிவுரைகள் வழியே
உண்மையாக வாழ்ந்து நிற்கும் உறுதி இங்கு தேடி
பாருக்கெல்லாம் காட்டுகின்ற  நேர்மை கொண்ட நெஞ்சம்
படைத்திடாத போதில் ஞானம் எங்கு கூடும்: சொல்வீர்?

தன்மனதை அறிந்திடாது தத்துவங்கள் சொல்லி;
தமிழை இங்கு கெடுப்பதற்கா இங்கு கூட வேண்டும்?
புன்மையான பொய்யறிவைப் போற்றிடாது இங்கு
பொய்களோடு வாழ்ந்து விட்டுப் போகும் பாதை எங்கு?

-கிருஷ்ணன்பாலா
5.11.2013


அன்பு நண்பர்காள்!


அன்பு நண்பர்காள்,

கொள்கை மொழியும் கூரிய தமிழும்
குறைகளைக் களையக் கூறும் நெறியும்
வெள்ளை மனதும் வெல்லும் நோக்கும்
விவேகம் சேர்ந்த கருத்துப் பொலிவும்
அள்ளித் தந்தாள் அன்னை வாணி;
அதில்தான் பங்கு கொள்வீராக!
தள்ளி நீங்கள் வேறு நினைப்பில்
தாலாட்டாதீர்; தமிழுக்குக் கேடு!

இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
5.11.2013

வாழ்க,பாவலர், தமிழ்த்தொண்டு!

இராஜ.தியாகராஜன் அவர்களுக்கு…


பாவலரே,
உங்கள் தமிழ்த்தொண்டுக்கு நான் அளிக்கும் பத்திரம் இது;
பத்திரம்.
அன்புடன் -
கிருஷ்ணன்பாலா





மேதினி ஆளும் தமிழ்த்தாய் ,பெற்ற
மேதைகள் இங்கு பலருண்டு;அவர்
சாதனை பலவும் போற்றிடத் தக்க
சங்கத் தமிழ்நூல் பலவுண்டு;அவை
யாதினும் உயர்ந்த படைப்புக் களாக
யாவரும் வியக்கும் கருவூலம்;இதில்
வேதனை,அவற்றை உணர்ந்தவர்கள்
வெளி தேசத்தார் என்ப தன்றோ?

மொழியை அறிந்து;அதனை ஆய்ந்து
மொழிவோர் இங்கு மிகக் குறைவு;
மொழியை உணர்ந்து,முன்னே நின்று
முயன்று பயில்வோர் அதில் சிலரே!
எழுதத்தெரிந்தோர் எங்கோ ,எதையோ
எதிர்பார்த் திருந்தே மொழிப் பண்பின்
வழியை விட்டே ஒதுங்கிச் சென்று,
வார்த்தை வணிகர் ஆன தென்னே?

தமிழ்த் தாய் போற்றி, தளரா திங்கு
தலை நிமிர்ந் திருக்கும் சிறு கூட்டம்
தமிழ் உலகத்தின் தேரோட்டத்தைத்
தாங்கிடும் அச்சின் நிலை போன்று!
அமிழ்தினும் இனிய தமிழின் சிறப்பை
அறிவோர் அறியத் தரும் வாழ்வு;
சுமைதான் எனினும் சுவையாய் அதனை
சொல்வோர் அவரே தமிழ்ச் செல்வர்!

செல்வர் என்ற செழும்புகழ் அவர்க்கே
சிறப்புறப் பொருந்தும்; அறிவோர் யார்?
எல்லைகள் இல்லா இலக்கிய வாழ்வின்
ஏந்தல்கள் அவரைப் போற்றுவதும்; ’அவர்
சொல்லில் பிறக்கும் சிந்தனைகள் தமிழ்ச்
சுவைஅமுதம் ’என ஏற்றுவதும்; நம்
இல்லற தருமம் என்றிருப் போமதை
இனிதே எவர்க்கும் எடுத் துரைப்போம்!

நன்றிதன் வழியில் நடந் திங்கு;நல்
நட்பின் மையம்  என்றி ருந்து;தமிழ்க்
குன்றின் மீதொரு விளக்காக; சுடர்
கொண்டு விளங்கிடும்  பாவலரே;புகழ்
வென்று,வாழ்விதில் சாதனை கள்
விளைந்திடக் கண்டு, பல் லாண்டு;
நின்று நற்றமிழ்ப் பெருமை எலாம்
நிதம் நாட்டிடத் தான் வாழ்த்து வனே!
இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
7.12.2012

குறிப்பு:
முகநூலாளர் பாவலர் இராஜ தியாக ராஜன் அவர்களின் தமிழ்த் தொண்டு குறித்து வாழ்த்திய கவி மடல் இது.

Friday, November 1, 2013

அன்னையை இழந்தோம்!




வையமே வெடித்து,மேலே
வானத்தில் சிதற,மழையைப்
பெய்யவே இருந்த மேகம்
பெருந்துயர் நீரைச் சிந்த
’ஐய்யகோ’ என்றே இந்த
அகிலமே அலற; நாங்கள்
செய்வதொன் றறியாச் சேதி;
சேர்ந்ததே என்ன சொல்ல?

அலைஎனும் புகழ்கொண் டாலும்
ஆர்ப்பரிக்  காத வாழ்க்கை;
மலை யெனும் துயர்வந் தாலும்
மருண் டிடாவீர நெஞ்சம்;
தலைமைக்கே பிறந்து வந்து
தாயகம் காத்த சக்தி;
சிலையென வீழ்ந்து,இன்று
சிவந்ததே,  இந்தத் தேசம்!

‘இந்தியா’ என்ற போது,
‘இந்திரா’ நினைவு தோன்றும்;
‘இந்திரா’ என்ற போது,
இந்தியா வந்து தோன்றும்;
மந்திரச் சொல்லாய் மக்கள்
மனதிலே வாழ்ந்திருந் தாளை...
அந்தோ,நாம்  அரற்றுகின்றோம்;
அதர்மத்தா லிழந்து விட் டோமே!!

போருக்கு எதிராய் வெகுண்டு
போரினைச் செய்தாள்;அக்கப்
போருக்கு உரிய பகையை
புறம் ஓட வைத்தாள்;வங்கப்
போருக்குத் துணிந்து நாட்டை
பூத்திடச்  செய்தவி வேகம்
யாருக்கு இனிமேல் உண்டு?
எங்களுக் கினியார் தலைமை?

மன்னர்மா நியத்தை ஒழித்து
மாற்றிய தீரம்;வங்கி
உன்னதப் பொதுமை யாக
உயர்ந்திய வேகம்; போரில்
மின்னலாய் எழுந்து வென்று
மீட்டிய வீரம்; நாட்டில்
இன்னொரு தலைவர்க் கில்லை;
இந்திரா பெற்ற பேறு!

எந்திரத் தொழில் நுட்பங்கள்;
இனியவள் பேரைச் சொல்லும்;
இந்திய ஒருமைப் பாடு
இந்திரா உருவம் தீட்டும்;
சந்தனம் எரித்த எங்கள்
சத்தியத் தாயின் புகழை
சந்திரன் உள்ள மட்டும்
சரித்திரம் பேசும்;பேசும்!

விழிகளின் நீரை மாற்றி
வீறு கொண் டெழுவோம்;
மொழிகளின் ,இன பேதத்தின்
முடிவுரை செய்வோம்;வாழும்
வழிகளில் ஒருமைப் பாட்டின்
வலிமையைத் தொழுவோம்;அன்னை
மொழிந்த நல் தேசப் பற்றில்
முனைவதே வாழ்க்கை என்போம்!

இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
31.10.1984


குறிப்பு:

1984 அக்டோபர் 31 அன்று அன்னை இந்திராவை அவரது மெய்க்காவலனே சுட்டுக் கொன்ற நிகழ்வு இந்தியாவையே உலுக்கியது; என் மனத்தையும் உலுக்கியது. அன்று அன்னை இந்திராவின்மீது நான் கொண்டிருந்த நேசமும் பற்றும் இந்த அஞ்சலிக் கவிதையை எழுதச் செய்தது.

அந்த வாரம்ஆனந்த விகடனிலும் இதன் ஒரு பகுதி பிரசுரம் பெற்றிருந்தது.

ஒருதாய் மக்கள்!



ஓடும் நதிகள் பல பெயரில்,
உள்ளன எனினும் அவை இருக்கும்
நாடு என்பது ஒன்றே தான்:
நாமிதை அறிவோம்; அது போல,

பேசும் மொழியும் பல நூறு
பேணும் இனமும் இருந் தாலும்
தேசம் ஒன்றே;என்ப தனைத்
தெளிந்தோம் அதுநம் தாய் நாடே!

காடும் மலையும் கடல் சூழ்ந்து
காணும் இந்தப்  பாரதத் தில்
வீடும் சுகமும் மனை யறமும்
வேண்டும் மக்கள் ஒன்றே தான்!

மதங்கள் பலப்பல  என் றிருந்து
மக்கள் இறைவனை அறி கின்ற
விதங்கள் வேறு என்றா லும்
வீழ்வதும் வாழ்வதும் இம் மண்ணே!

பசுமை கனிந்த மலர்ச் சோலை
பறவைகள் ஒன்றாய் அதில் புகுந்து
வசிப்ப தைப்போல நாமெல் லாம்
வாழும் சோலை தாய் நாடே!

பிறந்த நாடே தாய் நாடாய்:
பேசும் மொழியே தாய் மொழியாய்;
சிறந்து வாழும் மனித ரெல்லாம்
சேர்ந்து வாழ்வதும் ஒரு நாடே!

இமயம் முதலாய்க் குமரி வரை
இங்கும் அங்கும் நடந் திடுவோம்;
சமயம் எதுதான் என்றா லும்
சமத்துவம் அதற்கே இடந் தருவோம்!

மதத்தைப் படைத் தவன் மனிதடா:
மக்களைப் பிரித் ததும் அவன்தானே?
மதத்தை இறைவன் படைத் திருந்தால்
மக்களுக் கெதற்குப் பல மதங்கள்?

இறைவன் ஒருவன் என்றி ருந்தால்;
எல்லாம் அவனே எனச் சொன்னால்
மறைகள் என்று பலப் பலவாய
மண்ணில் இருப்பது எதற் காக?

மனிதர் தங்கள் அறி வாலே
மனதில் தோன்றும் உணர் வாலே
மனிதரை மனிதர் வன்முறை யால்
மாய்க்கும் விலங்குகள் ஆனது ஏன்?

அறிவும் அன்பும் இன்ன தென
அறியா மாக்கள் விலங்குகள் தான்;
பொறுமையும் சகிப்பும் இல் லாது,
பூமியைக் கெடுப்பது அவ்வினம் தான்!

ஒருதாய் வயிற்றுப் பிள்ளைகள் போல்
உறவுடன் நாட்டில் வாழ்வ தல்லால்;
பெரிதாய் வாழ்க் கைவே றுண்டோ?
பேதைகள் தானிதை அறி யாரே!

இவண்-
கிருஷ்ணன்பாலா
31.10.2013